வணக்கம் நவீன்!
சிகண்டியை அரவணைத்தபடி இருக்கிறேன். படிக்க இன்னும் இறுதியாக இருப்பக்கங்கள் மட்டுமே இருக்கின்றன. நெஞ்சு விம்மி கண்ணிலிருந்தும் நாசியிலிருந்தும் நீராக ஊற்றுகிறது. கடும் வலி தொண்டையை அடைத்து வெளியேறாமல் அப்படியே நின்றுவிடுமோ என்று அஞ்சுகிறேன். நாம் எத்தனைக் கீழ்மையானவர்கள் என்பதை நினைவூட்டி கர்வத்தை அழிக்கும் அதே சமயம் பேய்பிடித்த இந்த அந்தகார மனத்தில் சிறு ஒளியாக சராவின் மீது சிறு துளியும் நாம்தான் என்று தேற்றிக்கொள்ள முயற்சிக்கிறேன்.
Continue reading









